Mimo względnie dużej wyszczepialności na świecie, wciąż nie udało się eradykować wielu chorób zakaźnych, przeciwko którym dostępne są szczepionki. W ciągu ostatnich lat, pomimo obowiązkowych szczepień, w krajach wysoko rozwiniętych znacznie zwiększyła się liczba zachorowań m. in. na krztusiec. Obecnie stosunkowo rzadko obserwuje się typowy przebieg krztuśca z fazą intensywnego kaszlu kończącego się wymiotami, utratą przytomności, częściej objawy są łagodniejsze, zwłaszcza u młodzieży i dorosłych. W leczeniu stosuje się makrolidy. Szczepienia przeciw krztuścowi u dzieci są obowiązkowe. Od roku 2012 w Programie Sczepień Ochronnych zaleca się również szczepienie dorosłych dawką przypominającą co 10 lat, tak aby wytworzyć na odpowiednim poziomie odporność zbiorowiskową, co powinno zapobiegać zakażeniom u nieszczepionych jeszcze noworodków, niemowląt, u których choroba przebiega najciężej. Szczepionki są bezpieczne w stosowaniu także u wcześniaków oraz u kobiet w ciąży. Nie potwierdzono związku między szczepieniami przeciw krztuścowi a rozwojem encefalopatii poszczepiennej.